Ön konumlandırma
Zaman Alanı Reflektometrisi (TDR)
TDR yöntemi, bir kablonun toplam uzunluğunu, düşük dirençli arızaların mesafesini, kablo kesintilerini ve kablo üzerindeki bağlantı noktalarının yerini belirlemek için en yaygın ve yerleşik ölçüm yöntemidir. İki iletkenin paralel bir yola sahip olduğu bir kabloya düşük voltajlı bir darbe gönderildiğinde, kablo boyunca farklı empedanslara sahip noktalarda yansımalar görülecektir.

İkincil Darbe Yöntemi / Çoklu Darbe Yöntemi (SIM/MIM)
SIM/MIM, aşırı gerilim arkı yansıması olarak da bilinir ve bir aşırı gerilim jeneratörü veya darbeleyici cihazın bir TDR ile birleştirilmesine dayanır. Kabloya yüksek voltajlı bir darbe gönderilir, bu da arızanın bozulmasına ve yüksek dirençli bir arızanın geçici olarak düşük dirençli bir arızaya dönüşmesine neden olur; bu da arıza mesafesini ölçmek için bir TDR sinyali ile algılanabilir. Arıza mesafesi değerlendirmesi tamamen otomatik olarak gerçekleştirilir.

Darbe Akımı Yöntemi (ICM)
ICM, çok uzun kablolardaki yüksek dirençli kablo arızalarının yerini tespit etmede kullanılan geleneksel bir yöntemdir. Bir darbe üreteci/darbe cihazı, endüktif bir kuplör aracılığıyla bir TDR'ye bağlanır. Arızadaki bozulma, darbe üreteci/darbe cihazı ile kablo arızası arasında kablo kılıfı boyunca ilerleyen ve TDR tarafından algılanan yansımalara neden olan bir akım darbesi üretir.

Kablo Kılıfı Arıza Yeri Tespiti (Köprü Ölçümü)
İki tanımlı çekirdek veya paralel tel arasında bir arıza meydana geldiğinde, yukarıda açıklanan tüm ön konumlandırma yöntemlerinde olduğu gibi, zaman alanı yansıma ölçümü (TDR) teorisi uygulanabilir. Bununla birlikte, bazı kablo yapıları, örneğin korumasız kablolarda veya kablonun dış kılıfında hasar olduğunda, bir çekirdekten dış zemine veya toprağa arızaların meydana gelmesine izin verebilir. Kablo kılıfı arızaları hemen kablo arızalarına neden olmaz, ancak zamanla suyun kabloya nüfuz ederek korozyona ve olası su ağaçlarının oluşmasına neden olabileceği için kablonun performansı tehlikeye girebilir. Bu tür arızalar için ölçüm köprüsü teknikleri kullanılmalıdır.

Bozunma Yöntemi
Bazı kablolarda, arızanın kırılma gerilimi, aşırı gerilim jeneratörünün nominal çıkışından daha yüksek olabilir. Bu durumda, yüksek gerilim kaynağı olarak daha yüksek gerilim çıkışına sahip bir VLF veya DC kaynağı kullanılmalıdır. Azalma yöntemi, kapasitif bir gerilim bölücü ile gerilim ayrıştırmasına dayanır. Arızalı kablo, kırılma gerilimine kadar yüksek gerilimli VLF veya DC uygulanarak şarj edilir. Yukarıdaki ICM yöntemine kıyasla, azalma yöntemi, kapasitif kuplör tarafından sürekli olarak kaydedilen geçici bir gerilim dalgasına dayanır.

Diferansiyel Darbe Akımı Yöntemi / Diferansiyel Azalma Yöntemi
Diferansiyel ICM veya bozunma yöntemleri, çok uzun kablolarda, T-şekilli ağlarda veya havai iletim hatlarında olduğu gibi yerini tespit etmenin çok zor olduğu kablo arızaları için kullanılabilir. Bu yöntem için, ön konumlandırma işleminde iki kabloya ihtiyaç duyulur: arızalı kablo ve sağlam bir yardımcı kablo.
İlk adımda, yüksek gerilim darbesi aynı anda sağlam kabloya ve arızalı kabloya verilir ve böylece ilk diferansiyel görüntü elde edilir. İkinci olarak, iki kablonun uzak ucuna bir bağlantı köprüsü bağlanır.

Hassas Arıza Tespiti
Kablo İzleme
Başarılı bir kablo arıza yeri tespiti, kablonun ve toprağa döşenmiş diğer hatların konumunun bilinmesine bağlıdır. Yeraltı kablosunun tam güzergahı bilinmiyorsa, minimum veya maksimum yöntem kullanılarak kablonun konumu ve derinliği manyetik frekans prosedürleri ile belirlenebilir. Bir ses frekansı jeneratörü, galvanik bağlantı, klipsli CT kelepçesi ile endüktif bağlantı veya çerçeve anteni ile endüktif bağlantı yoluyla arızalı kablonun sağlam bir fazına bağlanabilir. En iyi sinyal değerlerinin elde edilebilmesi nedeniyle galvanik bağlantı en iyi yöntem olarak kabul edilir.

Akustik Arıza Tespiti
Akustik arıza yeri belirleme yöntemi, gömülü kablolardaki yüksek dirençli veya aralıklı arızaların yerini tespit etmek için kullanılır; bu yöntemde kabloya "darbe" uygulanır, yani kabloya bir dizi yüksek voltaj dalgalanması gönderilir ve arızanın kopmasına neden olur. Bir atlama sırasında, toprak yüzeyinde bir toprak mikrofonu, alıcı ve kulaklık kullanılarak algılanabilen işitilebilir bir akustik sinyal üretilir. Arızaya olan mesafe ne kadar yakınsa, atlama sesinin genliği de o kadar yüksek olur.

Adım Gerilimi Arızasının Belirlenmesi
Kablo kılıfı arızaları veya toprağa kısa devre arızaları, kabloya vurulduğunda atlama (flashover) oluşmasına izin vermez ve bu nedenle akustik arıza tespiti uygulanamaz. Bu durumda, arızalı kabloya bir dizi voltaj darbesi (adım voltajları) gönderilir ve bu da toprağa doğru bir voltaj düşüşüne neden olur. Voltaj düşüşü, toprak üstünde iki topraklama probu kullanılarak ölçülebilen bir voltaj gradyanına neden olur. Arızaya doğru yürürken, artan bir voltaj tespit edilmeli ve arızanın hemen üzerinde algılanabilir bir polarite değişikliği ölçülmelidir; topraklama probları arızanın üzerine simetrik olarak yerleştirildiğinde ise ortaya çıkan voltaj sıfır olacaktır.

Twist Saha Konumu
Ters akım yönlerine rağmen, kablodaki çekirdeklerin geometrik konumunun bükülmesi veya sürekli değişmesi nedeniyle bir manyetik alan oluşur ve bir algılama çubuğu kullanılarak sinyalin maksimum ve minimum değerleri tespit edilebilir. Ses sinyali arıza konumunda geri döndüğü için, sinyalin tespit edilemediği konum kablo arızası olarak belirlenebilir. Bükülme alanı yöntemi, bükülmüş alanın bağlantı uzunluğuna göre kesintiye uğraması nedeniyle kablo bağlantılarını tespit etmek için de kullanılabilir.

Kablo Tanımlaması
Şiddetli bir kablo arızası meydana gelmiş ve görünür durumdaysa, hangi kablonun onarılması gerektiğini belirlemek oldukça kolaydır. Ancak diğer durumlarda, özellikle birden fazla kablo bir arada demetlendiğinde, onarım gerektirmeyen sağlam bir kablo bölümünün kesilme olasılığını azaltmak için öncelikle doğru kablonun belirlenmesi gerekir.
Kablo tanımlama işlemi, şüpheli arızalı kabloya galvanik veya indüktif olarak bir verici bağlanarak gerçekleştirilir. Verici, şarj edilen ve daha sonra kabloya deşarj edilen bir kapasitör içerir. Daha sonra, hedef kablodaki akım darbesini ölçmek için esnek bir kuplör (Rogowski bobini) kullanılır.