RuiDu Mechanical and Electrical (Shanghai) Co., Ltd. is een toonaangevende wereldwijde fabrikant van testapparatuur voor de energiesector en leverancier van systeemoplossingen. Ons bedrijf is opgericht in 2014. Onze belangrijkste producten zijn transformatoren voor onderstations, hoogspanningsschakelaars, transformatoren, bliksemafleiders, batterijen, kabelstoringsdetectoren, relaisbeveiliging, isolatiespanningsmeters, transformatorolie-injectieapparatuur, enzovoort. Onze fabriek beslaat een oppervlakte van meer dan 50,000 vierkante meter, heeft 6 productielijnen en meer dan 200 medewerkers. We verkopen onze producten in meer dan 120 landen en regio's. Daarnaast ondersteunen we grootschalige productie, kalibreren en testen we instrumenten op locatie en bieden we reparatie-instructies voor deze producten.
Ons team heeft meer dan 10 jaar ervaring in de branche en levert klanten conforme, hoogwaardige apparatuur. Daarnaast onderhouden we een prettige samenwerking met partners zoals Kenya Power, UETCL, TCN, EVN, PLN, NGCP en CFE.
Ons brede productaanbod omvat digitale multimeters, vermogensanalysatoren, warmtebeeldcamera's, isolatieweerstandmeters, accessoires en geïntegreerde testinstrumenten. Deze testapparaten kunnen eenvoudig worden geïntegreerd in diverse elektrische en elektromechanische systemen.
Onze productiewerkplaatsen worden professioneel beoordeeld, ontwikkeld en gevalideerd, zijn uitgerust met diverse analyse-instrumenten en al onze producten beschikken over internationale ISO 9000-, IEC- en CE-certificeringen.
Afhankelijk van uw behoeften staat ons team 24/7 online voor u klaar om u te voorzien van gedetailleerd advies en after-sales service, en om OEM- en ODM-producten op maat te leveren.
Een kabelstoringszoeker is een apparaat dat storingen of onderbrekingen in een kabel kan opsporen. Het werkt door een signaal door de kabel te sturen en het teruggekaatste signaal te meten. Hierdoor kan het apparaat storingen zoals breuken, sneden of andere beschadigingen identificeren. De overspannings- en testgenerator is bijvoorbeeld ontworpen voor het testen van kabels en kabelmantels en voor het nauwkeurig lokaliseren van storingen met een hoge weerstand en intermitterende storingen. Het proces van het lokaliseren van periodieke storingen, zoals isolatiefouten in kabels, wordt kabelstoringsdetectie genoemd. De storingsdetectieprocedure wordt in vier stappen uitgevoerd: storingsanalyse, voorlokalisatie, tracering en nauwkeurige lokalisatie, en kabelidentificatie.
Gebruiksvriendelijke gebruiker
Onze kabelstoringszoekers zijn voorzien van een groot HD-scherm waarop het type storing (onderbreking of kortsluiting), de accuspanning, de ingestelde voortplantingssnelheid en de laadspanning worden weergegeven. Het scherm kan worden aangesloten op een computer om storingsdiagnosesoftware op te halen en te bekijken.
Eenvoudig in gebruikl
Hun systeem, gebaseerd op de nieuwe Automated Arc Reflection Technology (AART) ontwikkeld door IUP, beschikt over een lusmodus die fouten lokaliseert via hoofdtelefoons en automatisch de afstand tot de foutlocatie meet.
Energy Saving
Wanneer deze locators langer dan tien minuten in de standbymodus staan, schakelt het scherm automatisch uit om energie te besparen. Als de batterij bijna leeg is, knippert de batterijspanning op het display om u eraan te herinneren dat u moet opladen.
Duurzame bouw
De interne systemen zijn beschermd tegen omgevingsinvloeden en ondergebracht in een extreem duurzame, rotatiegegoten polyethyleen behuizing. Ze zijn IP65 water- en stofbestendig, waardoor testen in extreme omstandigheden mogelijk is.
Een kabeltracer is een apparaat dat ondergrondse stroomkabels kan lokaliseren, traceren en de diepte ervan kan meten. Het kan ook het traject van ondergrondse kabels in kaart brengen en helpen bij onderhoudswerkzaamheden zoals het lokaliseren en verhelpen van storingen.
Een kabeltracer bestaat doorgaans uit twee delen: een zender die een zoeksignaal naar de kabel stuurt, en een ontvanger die het signaal opvangt en de gebruiker in staat stelt het pad van het signaal te volgen. Veel tracers kunnen frequenties van 60 Hz of 50 Hz detecteren. Hogere frequenties kunnen meer signalen oppikken, terwijl lagere frequenties kunnen helpen bij het volgen van een specifieke lijn.
Een kabeltracer kan ook laagweerstandsfouten opsporen door een krachtige audiofrequentiegenerator aan te sluiten op de defecte aders van de te onderzoeken kabel. Het signaal reist naar de foutlocatie en zendt een zwak signaal uit dat wordt gedetecteerd door de sensorspoel van de tracer en weergegeven op een audio-ontvanger.
Een kabelstoringsdetector detecteert de exacte locatie van een ondergrondse kabelstoring en de afstand ervan tot het basisstation. Het apparaat maakt gebruik van een microcontroller en een set weerstanden die de kabel representeren. Aan één uiteinde wordt een gelijkspanning aangelegd en een analoog-naar-spanningsomzetter detecteert de spanningsverandering. Een microcontroller voert vervolgens de benodigde berekeningen uit om de storingsafstand op een lcd-scherm weer te geven.
Het project is bedoeld om de locatie van een storing in ondergrondse kabeltrajecten te detecteren vanaf een basisstation in kilometers met behulp van een microcontroller. Om een storing in de kabel te detecteren, moet de kabel op storingen worden gecontroleerd. Dit prototype maakt gebruik van het eenvoudige principe van de wet van Ohm.
Een kabelstoring kan ook worden opgespoord door het tijdsverschil tussen het akoestische signaal en de elektromagnetische impuls van de schokontlading te meten. Wanneer het tijdsverschil het kortst is, wordt de exacte locatie van de storing onthuld.
Screeningfouten
Een contact tussen een geleider en een afscherming genereert een variërende weerstand.
Fasefouten
Het contact tussen meerdere geleiders genereert een variërende weerstand.
Schedefouten
Een defect aan de kabelmantel is schade aan de kabelmantel waardoor de omgeving in contact kan komen met de kabelafscherming.
Defecten als gevolg van vocht
Water dringt door in de kabelmantel en komt in contact met de geleiders. Impedantieveranderingen op de plaats van de storing maken metingen lastiger. De weerstand ligt meestal in het hoge ohmse bereik.
verstoringen
Een combinatie van serie- en parallelweerstanden, meestal in de vorm van een draadbreuk. De spanning wordt onderbroken, d.w.z. Ω=∞.
Pre-locatie
Tijdsdomeinreflectometrie (TDR)
De TDR-methode is de meest gangbare en wijdverspreide meetmethode voor het bepalen van de totale lengte van een kabel en de afstand tot laagohmige fouten, kabelonderbrekingen en de locatie van verbindingen langs een kabel. Wanneer een laagspanningspuls door een kabel met twee parallelle geleiders wordt gestuurd, zullen reflecties worden waargenomen op punten langs de kabel met verschillende impedanties.
Secundaire impulsmethode / Meervoudige impulsmethode (SIM/MIM)
SIM/MIM, ook wel bekend als overspanningsboogreflectie, is gebaseerd op een overspanningsgenerator of -pulsgenerator in combinatie met een TDR. Een hoogspanningsimpuls wordt door de kabel gestuurd, waardoor de fout wordt onderbroken en een fout met hoge weerstand tijdelijk wordt omgezet in een fout met lage weerstand. Deze verandering kan worden gedetecteerd door een TDR-signaal, waarmee de foutafstand kan worden gemeten. De bepaling van de foutafstand gebeurt volledig automatisch.
Impulsstroommethode (ICM)
ICM is de conventionele methode voor het lokaliseren van hoogohmige kabelfouten in zeer lange kabels. Een overspanningsgenerator/stootbron is via een inductieve koppeling verbonden met een TDR. De doorslag in de fout genereert een stroomimpuls, die zich voortplant langs de kabelmantel tussen de overspanningsgenerator/stootbron en de kabelfout, waardoor reflecties ontstaan die door de TDR worden gedetecteerd.
Storing in de kabelmantel lokaliseren (brugmeting)
Wanneer er een storing optreedt tussen twee gedefinieerde kernen of parallelle draden, kan de theorie van tijddomeinreflectometrie (TDR) worden toegepast, net als bij alle hierboven beschreven methoden voor het lokaliseren van storingen. Bepaalde kabelconstructies kunnen echter storingen van een kern naar de buitengrond of bodem veroorzaken, bijvoorbeeld bij onafgeschermde kabels of wanneer de buitenmantel van een kabel beschadigd is. Storingen in de kabelmantel leiden niet direct tot kabeluitval, maar na verloop van tijd kan de prestatie van de kabel afnemen doordat water de kabel kan binnendringen, wat corrosie en de groei van waterbomen kan veroorzaken. Voor dit soort storingen moeten meetbrugtechnieken worden gebruikt.
vervalmethode
Bij bepaalde kabels kan de doorslagspanning van de fout hoger zijn dan het nominale vermogen van de overspanningsgenerator. In dat geval moet een VLF- of DC-bron met een hogere uitgangsspanning als hoogspanningsbron worden gebruikt. De vervalmethode is gebaseerd op spanningsontkoppeling door een capacitieve spanningsdeler. De defecte kabel wordt opgeladen door een hoge VLF- of DC-spanning toe te passen tot aan de doorslagspanning. In tegenstelling tot de hierboven beschreven ICM-methode is de vervalmethode gebaseerd op een transiënte spanningsgolf die continu wordt geregistreerd door de capacitieve koppelaar.
Differentiële impulsstroommethode / Differentiële vervalmethode
De differentiële ICM- of vervalmethoden kunnen worden gebruikt voor kabelstoringen die zeer moeilijk te lokaliseren zijn, zoals in zeer lange kabels, in een T-vertakkingsnetwerk of in bovengrondse transmissielijnen. Voor deze methode zijn twee kabels nodig voor het voorlokalisatieproces: de defecte kabel en een intacte hulpkabel.
In een eerste stap wordt de hoogspanningsimpuls gelijktijdig in de intacte kabel en de defecte kabel gebracht, waardoor een eerste differentieel beeld ontstaat. Vervolgens wordt een verbindingsbrug aan het uiteinde van de twee kabels aangesloten.
Nauwkeurige foutlokalisatie
Kabeltracering
Een succesvolle lokalisatie van kabelstoringen is afhankelijk van de kennis van de positie van de kabel en andere leidingen die in de grond liggen. Als het exacte traject van de ondergrondse kabel niet bekend is, kunnen magnetische frequentiemethoden worden gebruikt om de positie en diepte van de kabel te bepalen met behulp van de minimum- of maximummethode. Een audiofrequentiegenerator kan worden aangesloten op een intacte fase van de defecte kabel via een galvanische verbinding, een inductieve verbinding met een clip-on CT-klem of een inductieve verbinding met een frameantenne. De galvanische verbinding wordt beschouwd als de beste methode omdat hiermee de beste signaalwaarden worden verkregen.
Akoestische foutlokalisatie
De akoestische foutlokalisatiemethode wordt gebruikt om hoogohmige of intermitterende fouten in ondergrondse kabels nauwkeurig te lokaliseren. Hierbij wordt de kabel "aangeslagen", dat wil zeggen dat een reeks hoogspanningspulsen door de kabel wordt gestuurd, waardoor de fout optreedt. Tijdens een overslag wordt een hoorbaar akoestisch signaal gegenereerd dat aan de oppervlakte kan worden gedetecteerd met behulp van een grondmicrofoon, ontvanger en hoofdtelefoon. Hoe kleiner de afstand tot de fout, hoe hoger de amplitude van het overslaggeluid.
Stapspanningsfoutlokalisatie
Fouten in de kabelmantel of kortsluitingen naar aarde zorgen ervoor dat er geen overslag optreedt bij het kloppen op een kabel, waardoor akoestische foutlokalisatie niet mogelijk is. In dit geval wordt een reeks spanningsimpulsen (stapspanningen) in de defecte kabel gestuurd, wat een spanningsval naar aarde veroorzaakt. Deze spanningsval resulteert in een spanningsgradiënt, die kan worden gemeten met behulp van twee aardingssondes boven de grond. Wanneer men naar de fout loopt, moet een toenemende spanning worden waargenomen en direct boven de fout zal een waarneembare polariteitsverandering worden gemeten. De resulterende spanning zal nul zijn wanneer de aardingssondes symmetrisch boven de fout worden geplaatst.
Locatie van Twist Field
Ondanks de omgekeerde stroomrichting wordt er een magnetisch veld opgewekt. Met behulp van een detectiestaaf kunnen de maximale en minimale waarden van het signaal worden gedetecteerd als gevolg van de verdraaiing of de constante verandering van de geometrische positie van de aders in de kabel. Omdat het audiosignaal terugkeert op de plaats van de storing, kan de plaats waar geen signaal meer wordt gedetecteerd, worden aangewezen als de kabelstoring. De verdraaiingsmethode kan ook worden gebruikt om kabelverbindingen te detecteren, omdat het verdraaide veld wordt onderbroken afhankelijk van de lengte van de verbinding.
Kabelidentificatie
Als er een ernstige kabelbreuk is opgetreden en deze zichtbaar is, is het vrij eenvoudig om te bepalen welke kabel gerepareerd moet worden. In andere gevallen, met name wanneer meerdere kabels gebundeld zijn, moet echter eerst de juiste kabel worden geïdentificeerd om te voorkomen dat een deel van een intacte kabel dat geen reparatie nodig heeft, wordt doorgesneden.
Kabelidentificatie wordt uitgevoerd door een zender galvanisch of inductief aan te sluiten op de vermoedelijk defecte kabel. De zender bevat een condensator die wordt opgeladen en vervolgens in de kabel wordt ontladen. Vervolgens wordt een flexibele koppeling (Rogowski-spoel) gebruikt om de stroompuls in de betreffende kabel te meten.
Vereisten en budget
Voordat u een kabelstoringsmeter kiest, moet u eerst uw behoeften en budget bepalen. De functionaliteit en prestaties van de benodigde tester moeten worden vastgesteld op basis van factoren zoals de daadwerkelijke werksituatie, kabeltypen en storingsfrequentie. Tegelijkertijd is het budget ook een belangrijke factor; het is daarom raadzaam om de prijzen van verschillende merken en modellen te vergelijken op basis van uw specifieke situatie.
Merken en fabrikanten
Bij de keuze voor een kabelstoringsmeter is het aan te raden te kiezen voor een bekend merk en een gerenommeerde fabrikant. Deze fabrikanten beschikken doorgaans over een hoge mate van technische expertise en een uitgebreide service na verkoop, en kunnen testapparatuur leveren met een betrouwbare kwaliteit en stabiele prestaties. Bovendien hebben producten van bekende merken en fabrikanten meestal een groot marktaandeel en een goede reputatie, wat betere bescherming biedt bij gebruik en onderhoud.
Parameters en prestaties van de tester
Bij de keuze van een kabelstoringsmeter is het belangrijk om te letten op de parameters en prestaties, zoals het type testsignaal, de testnauwkeurigheid, de testafstand, de weergavemodus, enzovoort. Hieronder volgen enkele belangrijke parameters en prestaties:
●Testsignaaltype
Verschillende merken testers kunnen verschillende signaaltypen gebruiken voor tests, zoals hoogfrequente pulssignalen, audiosignalen, enzovoort. Het is noodzakelijk om het juiste signaaltype te selecteren op basis van het kabeltype en het type storing.
●Testnauwkeurigheid
Testnauwkeurigheid is een belangrijke indicator voor de nauwkeurigheid van een testinstrument, inclusief afstandsnauwkeurigheid, weerstandsnauwkeurigheid, enz. Het is noodzakelijk om zeer nauwkeurige testers te selecteren op basis van de werkelijke behoeften om de nauwkeurigheid van foutlokalisatie te verbeteren.
●Testafstand
De testafstand verwijst naar de maximale afstand waarop de tester kabeldefecten kan detecteren en lokaliseren. De benodigde testafstand moet worden bepaald op basis van factoren zoals de lengte van de kabel en de locatie van het defect.
●Weergavemethode
De tester kan de testresultaten op verschillende manieren weergeven, zoals via een scherm of een afdruk. Het is belangrijk om een geschikte weergavemethode te kiezen, afhankelijk van de daadwerkelijke behoeften, om het observeren en vastleggen van de testresultaten te vergemakkelijken.
Bruikbaarheid en betrouwbaarheid van de tester
Naast parameters en prestaties zijn ook gebruiksgemak en betrouwbaarheid factoren waarmee rekening moet worden gehouden bij de keuze van een kabelstoringsmeter. Hieronder volgen enkele belangrijke aandachtspunten:
●Gebruiksgemak
De bediening van de tester moet eenvoudig en gemakkelijk te begrijpen zijn, en het interfaceontwerp moet gebruiksvriendelijk zijn zodat gebruikers de gebruiksmethoden snel onder de knie krijgen. Bovendien moet de tester over enkele geautomatiseerde functies beschikken, zoals het automatisch identificeren van kabeltypen, het automatisch berekenen van afstanden, enz., om de gebruiksefficiëntie te verbeteren.
●Betrouwbaarheid
De tester moet een hoge stabiliteit en duurzaamheid hebben en normaal kunnen functioneren in verschillende omgevingen en omstandigheden. Bovendien moet de tester voorzien zijn van diverse beveiligingsmaatregelen, zoals overbelastingsbeveiliging en kortsluitingsbeveiliging, om de veiligheid van de apparatuur en de persoonlijke veiligheid te waarborgen.
Schaalbaarheid en upgradebaarheid van de tester
Bij de keuze van een kabelstoringsmeter is het ook belangrijk om rekening te houden met de schaalbaarheid en uitbreidbaarheid ervan. Hieronder volgen enkele belangrijke aandachtspunten:
●Schaalbaarheid
De tester moet een zekere mate van schaalbaarheid hebben en eenvoudig aan te sluiten en te gebruiken zijn in combinatie met andere apparaten. Zo moet hij bijvoorbeeld gegevens kunnen delen of functies voor afstandsbediening kunnen uitvoeren met andere elektrische meetinstrumenten, computers en andere apparaten.
●Upgradebaarheid
Door de voortdurende ontwikkeling van technologie en veranderende toepassingsvereisten kan het nodig zijn de functionaliteit en prestaties van de tester te upgraden en te updaten. Daarom is het aan te raden een tester te kiezen met een upgrade-interface of programmeerbare controller voor toekomstige functionele uitbreidingen en upgrades.
A: Een kabelstoringsdetector werkt door een signaal door een kabel te sturen en vervolgens het teruggekaatste signaal te meten. Hierdoor kan het apparaat eventuele storingen of onderbrekingen in de kabel opsporen, zoals breuken, sneden of andere beschadigingen.
A: Een kabelstoring treedt op wanneer de isolatie van een stroomkabel zodanig verslechtert dat deze de spanning niet meer kan geleiden, waardoor kortsluiting ontstaat.
A: Een tijddomeinreflectometer (TDR) stuurt een kortdurend signaal met lage energie (ongeveer 50 V) en een hoge herhalingsfrequentie door de kabel. Dit signaal reflecteert terug vanaf het punt waar de impedantie in de kabel verandert (bijvoorbeeld door een storing). TDR werkt volgens een vergelijkbaar principe als een radar.
Veelvoorkomende kabelstoringen:
(1)Kortsluiting.
(2) Kortsluiting naar aarde.
(3) Fouten in de kabelmantel.
(4)Intermitterende storingen.
(5) Kabelbreuken.
Hieronder vindt u enkele veelgebruikte typen en hun specifieke toepassingen:
(1) Elektromagnetische locators: Deze worden het meest gebruikt en zijn ideaal voor het lokaliseren van metalen kabels en leidingen.
(2) Akoestische lokalisatieapparaten: Deze zijn het meest geschikt voor het lokaliseren van plastic leidingen die met water zijn gevuld.
(3)Meer artikelen.
A: Daardoor is er een bonkend geluid te horen aan de oppervlakte van de grond. Om het defect in de ondergrondse kabel te lokaliseren, moet een reparatieploeg over de grond lopen en luisteren naar dit bonkende geluid. Zodra de storing is vastgesteld, graaft de ploeg een gat en repareert de defecte kabel.
A: Dit apparaat evalueert het tijdsverschil tussen het akoestische signaal (geluidssnelheid) en de elektromagnetische impuls (vrijwel de lichtsnelheid) van de schokontlading. Wanneer het kortste tijdsverschil wordt aangegeven, wordt de exacte locatie van de storing onthuld.
A: Er bestaan veel verschillende soorten draaddetectoren, maar ze doen allemaal hetzelfde. De NF-826 ondergrondse draadzoeker kan het signaal van elektrische draden onder de grond detecteren.
A: Elektrische overbelasting. In huishoudelijke toepassingen is dit vaak het gevolg van het aansluiten van te veel apparaten op één stopcontact, waardoor de bedrading van dat stopcontact, verlengsnoer of verdeeldoos overbelast raakt.
A: Ruim 33% van alle kabelstoringen wordt veroorzaakt door ondergrondse factoren, zoals aardbewegingen of externe schade. Het duurt gemiddeld 24 uur om een ondergrondse kabelstoring op te sporen en te repareren, wat aanzienlijke downtime voor bedrijven met zich meebrengt.
A: De volgende soorten storingen komen het meest waarschijnlijk voor in ondergrondse kabels: Open circuitfout: Wanneer er een onderbreking in de geleider van een kabel is, spreken we van een open circuitfout. Een open circuitfout kan worden gecontroleerd met een megger.
A: Rood – elektriciteitsleidingen, kabels, buizen en verlichtingskabels. Geel – aardgas, olie, stoom, aardolie of gasvormige materialen. Oranje – communicatie-, alarm-/signaalleidingen, kabels of buizen. Blauw – drinkwaterleidingen.
A: Afgezien van fysieke kabelschade, wordt een veelvoorkomend probleem veroorzaakt door vocht in de buitenlucht, zoals regen of condensatie. Vocht dringt de kabel binnen, wat leidt tot signaalverlies en een verminderde signaalkwaliteit. De meest voorkomende oorzaak van een defecte coaxkabel is echter een kapotte connector. Dit is meestal het gevolg van een fout bij de installatie van de connector.
A: De aardingsdraad. De aardingsdraad (groen en geel) is een veiligheidsdraad. Deze draad voert alleen stroom als er een storing optreedt en voorkomt dat er stroom door het apparaat loopt en het apparaat dus onder spanning komt te staan.
A: Veel dingen kunnen de prestaties van uw coaxbekabeling beïnvloeden en leiden tot een verzwakt of verloren internetsignaal: de buitenste beschermmantel raakt aangevreten, doorgesneden of beschadigd; de binnendraden raken verbogen of gebroken; er worden meerdere splitters in huis gebruikt.
A: Kabelstoringen kunnen vele oorzaken hebben. Storingen bij internetproviders, hacking, defecte hardware, softwarefouten, gebruikersfouten, gebrekkige netwerkapparatuur en lokale storingen in de dienstverlening kunnen er allemaal voor zorgen dat de eindgebruiker geen toegang meer heeft tot zijn kabelverbinding. Niet alle kabelstoringen kunnen door de consument zelf worden verholpen.
A: De goedkoopste en eenvoudigste methode: Sluit een belasting (bijvoorbeeld een gloeilamp) aan op de kortsluiting (A naar nul). Volg vervolgens de kabel met een contactloze wisselstroomdetector. De detector stopt met piepen bij de (eerste) kortsluiting, omdat de stroom daar terug kan lussen in de kabel.
A: De aardlekdetector werkt door met behulp van de signaalgenerator een wisselstroomsignaal ten opzichte van aarde in het bussysteem te injecteren. Het signaalpad wordt vervolgens gevolgd met behulp van stroomtangen die op de signaalontvanger zijn aangesloten.
A: Kort antwoord: ja, dat kunnen ze! De meeste metaaldetectoren kunnen ondergrondse kabels detecteren, zolang ze maar binnen het bereik van het apparaat liggen. Het signaal van de detector dringt gemakkelijk door de plastic buis heen en detecteert de metalen draad in de stroomkabel.
A: Het grootste nadeel is dat ondergrondse kabels hogere aanschafkosten met zich meebrengen en isolatieproblemen vertonen bij hoge spanningen. Een ander belangrijk nadeel is dat, als er een storing optreedt, deze moeilijk te lokaliseren en te verhelpen is omdat de storing niet zichtbaar is.